Teresa Wallis-Joniak (ur. 13 października 1926 roku w Chorzowie)
Malarka, pedagożka, córka etnografa Stanisława Wallisa. W latach 1947-1952 studiuje w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem Hanny Rudzkiej-Cybisowej, Czesława Rzepińskiego, Jerzego Fedkowicza oraz grafików Andrzeja Jurkiewicza i Ludwika Gardowskiego. Dyplom uzyskuje w pracowni Hanny Rudzkiej-Cybisowej w 1954 roku. Równolegle z malarstwem zajmuje się działalnością pedagogiczną, jest cenioną i wielokrotnie nagradzaną nauczycielką wychowania plastycznego w krakowskich liceach, przez lata pełni funkcję sekretarz naukowej Olimpiady Plastycznej, prowadzi praktyki pedagogiczne dla studentów Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie (ob. Uniwersytet Pedagogiczny im. KEN). Od 1955 roku należy do Związku Polskich Artystów Plastyków, a od 1996 roku jest członkinią Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. Pasję malarską i zamiłowanie do podróży na południe Europy od początku dzieli wraz z mężem Juliuszem Joniakiem, profesorem krakowskiej ASP, poznanym jeszcze w czasie studiów.
Teresa Wallis-Joniak tworzy w nurcie postimpresjonizmu i koloryzmu. Wśród podejmowanych tematów dominują krajobrazy Prowansji, Włoch i wybrzeża Hiszpanii, jak również liczne martwe natury o bogatej kolorystyce. Artystka tak mówi o swoim malarstwie: Dla mnie, zadaniem i sensem istnienia sztuki jest wzbogacanie otaczającej nas tej codzienności, często szarej i nieatrakcyjnej – w światło i kolor podpatrzone w naturze. Właśnie tego całe swoje życie szukam w pięknym świecie i pokazuję w pejzażu, portrecie czy martwej naturze.